سایز متن   /

در برخی فراز های قرآن، اشاره به انضباط صوتی در سخن گفتن دارد
((یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ))
آنچنانی که با اطرافیان خود بی حدّ و مرز سخن می گویید صدای خود را بالاتر از صدای پیامبر مبرید
با این پیام دو نگاه پیش روی ماست
۱)حد نگه داشتن در برابر اهل علم و اخلاق و شخصیت
۲)عدم تجویز بلند سخن گفتن  با دیگران حتی اطرافیان نزدیک
در جای دیگر  سخن از کاهیدن صدا از تُن بالاست، به نوعی همچون شعله ی چراغ، صدای خودر را از بالا به پایین بکشید
((وَ اغْضُضْ مِنْ‏ صَوْتِکَ‏ أی لا ترفعه ))  صدا را نرم کنید و از نعره زدن بپرهیزید چرا که ((ِانَّ أَنْکَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِیر))
مثالی شفاف و بی پرده، کسی که اندازه در سخن ندارد، گویا صدایش چون حمار است؛ دیگر آن سخن، سخن نیست  بلکه نعره ای ناپسند و جان خراش است
و امام صادق آن را همچون حالت زشت عطسه ای بلند در میان سخن می داند ((هی العطسه المرتفعه القبیحه))،
کسی که اندازه در صدا ندارد، سخنی ندارد و همه ی اصواتی که از او ساطع می شود همچون صدای عطسه ای بلند و بی مفهوم است
مفهوم در محتوا هویدا خواهد شد و شخصی که اندازه در لحن ندارد، محتوایش نیز به مراتب بی اندازه تر است
گره ی کار در روابط و تعاملات بی اندازه بودن در لحن و محتواست
آنجایی که موسی در تقابل با مخالف طلب گره گشایی می کند پیام ((قُولَا لَهُ قَوْلًا لَّیِّنًا))  صادر می شود یعنی در تعاملات و تقابلات ملایم رفتار کن دیگر گره ای نخواهد بود که ((وَاحْلُلْ عُقْدَهً))   طلب کنی
اگر چه ادبیات بدن بسیار مهم است امّا آنچه بیش از پیش در تعادل و اندازه ی انسان اثر گذاز است ادبیات لسان و مشکل امور گره های لسانی است ((عُقْدَهً مِّن لِّسَانِی))
ابو حمزه می گوید از امام باقر شنیدم که مى‏فرمود:
روزى حضرت داوود در محراب عبادتش، متوّجه شد که کِرم سرخ رنگ کوچکى حرکت مى‏کند تا به محل سجده‏اش رسید، پس نگاهى بر او انداخت و در درون گفت: این کِرم براى چه آفریده شده است؟
به امر خدا کِرم به سخن آمد و گفت اى داوود! آیا صداى حرکت مرا احساس کردى؟ و یا آنکه اثرى از حرکت من بر روى شیء صیقل داده شده، آشکار گردیده ؟
داوود  به آن کِرم فرمود: ندیده‏ام.
کِرم گفت: همانا خداوند صداى حرکت و نفَس کشیدن مرا مى‏شنود؛ و آثار راه رفتن مرا مى‏بیند، پس صدا (و سخن خود را) فرود آور.
پس آگاه باشیم در لحن و محتوا اندازه در پیش گیریم چرا که خدا و مردمان صداهای بلند را دوست ندارند.

پی نوشت :

۱ قرآن کریم – سوره حجرات – آیه ۲
۲ قرآن کریم – سوره لقمان – آیه ۱۹
۳ همان
۴بحرانى، سید هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن – قم، چاپ: اول، ۱۳۷۴
۵قرآن کریم – سوره طه – آیه ۴۴
۶ قرآن کریم – سوره طه – آیه ۲۷
۷همان
۸کوفى اهوازى، حسین بن سعید، زاهد کیست؟ وظیفه اش چیست؟ / ترجمه الزهد – قم، چاپ: اول، ۱۳۸۷ ش.
۹  أَنَّ اللَّهَ یُحِبُ‏ الصَّوْتَ‏ الْخَفِیضَ وَ یُبْغِضُ الصَّوْتَ الرَّفِیعَ – شهید ثانى، زین الدین بن على، منیه المرید – قم، چاپ: اول، ۱۴۰۹ق.

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی