امروز

شنبه, ۴ خرداد , ۱۳۹۸

  ساعت

۲۰:۴۶ بعد از ظهر

سایز متن   /

نقد نظرات رئیس جمهور در گیلان
گیل نامه / آقای رئیس جمهور چند سال باید مقاومت کنیم ۴٠ یا ١۴٠ سال

۱. روحانی در گیلان گفت : ما با آمریکا مذاکره نمی کنیم مگر آنکه اعتراف به قصور و تقصیر در برجام و…را بپذیرند.

“اولا ما همه دانش آموزان میدانیم…” که مذاکره ابزار سیاست و اجتماع و زندگی ست.در مذاکره خطا، خیر، شکست و نتیجه هست ولی در نفی مذاکره آن هم در چند دهه ” هیچ” فایده، فخر و فتحی نیست. اگر آمریکایی ها- به فرموده شما۷، ۸، ۵ و چند بار تقاضای مذاکره کردند و شما یا نظام نپذیرفتید، اکنون ما باید به کدام دستاورد این “مذاکره نکردن” هورا بکشیم و کف بزنیم؟!
در هر مذاکره بُرد و باخت منطقا قابل تصور است ولی مذاکره نکردن که مثل دیکته ننوشته است، چه جای فخر و غرور است؟
مذاکره نکردن مانند ادعای دانش آموزی ست که می گوید: ” اصلا در کنکور دانشگاهها مردود نشده است “! و چو ن همگان متحیر ازین همه آمدگی و هوش می شوند، او فورا توضیح می دهد که …”من اصلا تا به حال در کنکور شرکت نکرده ام…!”

۲. آقای روحانی گفت: اینکه ما در سختی هستیم بخاطر آنست که راهی جز مقاومت نداریم،اگر راه و گزینه دیگری بود حتما بررسی می شد و…

جناب روحانی! من ِ ایرانی ِ شهروند ِ معمولیِ ضد ِ ضد انقلاب می پرسم ما دقیقا در برابر چه چیزی و چرا مقاومت می کنیم …و یا ما چند سال باید مقاومت کنیم…۴۰ سال، ۱۴۰ سال،…و یا ۴۰۰ سال؟
مگر ما چه می گوییم که دیگران علیه ما بسیج شده اند، از آمریکا تا اروپا تا کشورهای همسایه در منطقه …تا ۵۵ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی؟
آیا ما مروج دموکراسی هستیم و دنیا طرفدار استبداد، لذا آنها چشم دیدن دموکراسی ما را ندارند؟ آیا ما مدافع برابری زن و مرد، یا فراگیری حقوق بشر، یا مدعی یک دین جدید، یا مدافع بینوایان و مبشر ریشه کنی فقر ، فساد و فحشاء هستیم که جمله خلایق به غرق این “قایق نجات” کمر بسته اند؟ ما چه هستیم؟ چه کردیم؟ چه می گوییم که جهان ما را درک نمی کند؟ و آن چیست که خود درمقاومتیم و هم نمی دانیم موضوع مقاومت ما چیست؟ زیرا همه آن ارزش ها را که برشمردم نیمی را ایران اصلا ارزش نمیداند و دربقیه هم کارنامه فخرآوری ندارد!

۳.رییس محترم قوه مجریه همچنین گفت: حزب و تحزب خوب است ولی ما در ایران حزب درست و حسابی نداریم، احزاب ایرانی فصلی و موقت هستند….
جناب آقای رییس جمهور!
ما در بین همه کشورهای خاورمیانه بیشترین سابقه احزاب را داریم و حزبهایی از همه نوع در ظرفیت جامعه ما بوده است.از احزاب ملی، مذهبی، لیبرال، سوسیالیست، کمونیست، کارگری، زنان، زیست محیطی و….
این دولت ها و حکومت ها بودند که عرصه را بر احزاب تنگ کردند تا در فضای غیر شفاف و غیر رقابتی زیست سیاسی ناکارامد و غیرپاسخگو داشته باشند و از رشد فرهنگ سیاسی “حزب محور” و بالندگی جامعه مدنی در ایران ممانعت کنند.
احزاب ایرانی درسنگ وصخره استبداد سیاسی پایدار ۱۵۰ سال اخیر با صبر و رنج و حصر و ترس، برخی ماندند، گاه باختند و برخی مُردند و رفتند..‌. تا حکمرانی های تکصدا و تک نوا، خود بخوانند و خود برانند و بی بدیل بمانند… بی اندکی شنود ِ نقد و شکوه ِِ رقابت و خلاقیت.

۴. حضرت آقای رییس جمهور!
بخشی از نطق و نظر شما واقعیت ها را کم رنگ و من ِ مخاطب را ناخرسند کرد. شما به مشکلات و چالش های موسسات اعتباری پرمساله اشاره کردید و گفتید که دولت شما ۳۰ هزار میلیارد تومان بابت فساد و تبهکاری آن موسسات پول و خسارت پرداخت، اما نتوانستید بگویید آنها که بودند و از تبار کدامین قبیله و قبله بودند که چنین مکّار و هم مکرم اند که همه ما و شما در خدمت آنهائیم؟! شما در حد اکثر تلاش برای شفاف سازی فقط گفتید ” آن آدم ها…” که این پول ها را بردند…!
و ما تازه فهمیدیم که آدم ها آن پول ها را بردند و نه موجودات فرازمینی! و یا دشمنانیکه ما در برابرشان مادرزادی و از طفولیت همچنان در مقاومتم و بدین مشغله مشغول …!

۵. جناب رییس منتخب قوه مجریه!
اگر می توانید کاری کنید و اگر نمی توانید، بگویید…”من نمی توانم کاری کنم! زیرا بنا به قولی منسوب به ناپلئون بناپارت : ” اقرار به ناتوانی، خود یک نوع توان است”،

گیل نامه /  انتشار مطالب خبری و یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

#گیل نامه

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی